در اسکن داخل دهانی، ثبت چه نواحی‌ای برای لابراتوار ضروری است؟

نواحی مورد نیاز برای دقت کار لابراتواری عبارتند از: فینیش لاین دندان تراش خورده، سطوح اسکن بادی، سطوح پروگزیمال دندان های کناری ناحیه ای که قرار است روی آن کار انجام شود، امبراژورهای دندانی، دندان های قرینه در نواحی مقابل

در فعالیت های لابراتواری اغلب به دلیل مراحل طولانی امکان خطا افزایش میابد، اما در فعالیت های مبتنی بر فضای ئروتزی دیجیتال بدلیل حذف برخی مواد از پروسه فعالیت امکان این خطاهارا کاهش میدهد. ضمنا امکان مشارکت میان کلینیک و لابراتوار را به شدت تسهیل میکند و زمان رفت و آمد کارهای کانونشنال را از پروسه درمان حذف میکند.

اغلب در بازار اسکنرها برای مخاطبین دستگاه هایی با امکانات گوناگون وجود دارد و همین موضوع باعث سردرگمی مخاطبان میشود لذا بهتر است برای تهیه اسکنر به دقت ثبت، سادگی در عملکرد و سرعت دستگاه توجه بیشتری شود تا هم فرآیند کلینیکی و هم لابراتواری تسهیل شود.

استفاده از اسکنر ها به فاکتورهای متفاوتی بستگی دارد اما بطور کلی در کیس های ایمپلنتی فول موس ممکن است نیاز باشد کار به صورت کانونشنال انجام شود و قالب به لابراتوار ارسال شود.

در کار لابراتواری بهتر برای بیش از دو واحد دندان از ارتیکولاتور های پلاستیکی و کلاغی برای حفظ دقت اکلوژن و بایت بیمار استفاده نشود و در عوض از ارتیکولاتور های سمی اجاستبل(semi adjustable) استفاده شود. اگرچه میتوان از ارتیکولاتورهای فولی اجاستبل هم استفاده کرد اما از این مدل ارتیکولاتورها بهتر است بدلیل نیاز به دقت خیلی بالایشان در کارهای فول موس و نیازمند به دقت بالا استفاده کرد.

مهمترین فاکتورهای موثر بر زمان تحویل عبارتند از: کانونشنال یا دیجیتال بودن قالب، ایمپلنت یا دندانی بودن و به طور کلی نوع کار، حجم بازسازی فضا، نیازمندی به اسمایل دیزاین و رزین بایت برای دقت اکلوژنی پیش از نهایی شدن.

لابراتوار برای انجام درمان به اطلاعاتی مانند نوع سیستم ایمپلنتی، رنگ دندان برای بازسازی، نیازهای درمان برای مثال pmma و یا رزین بایت، نیاز ضروری دارد.

لابراتوار میتواند در تهیه متریال لازم برای کار از متریال با کیفیت بالا از مرحله دریافت قالب تا تحویل نهایی کار استفاده کند و یا پیش از آغاز درمان سرجیکال گاید و یا اسمایل دیزاین برای دندانپزشک و بیمار ارسال کند.

این کار به طور معمول توصیه نمیشود و بهتر است ابراتوار به طور مستقیم فقط با پزشک در کلینیک ارتباط داشته باشد تا فارغ از حواشی احتمالی بر روی فعالیت لابراتواری متمرکز بماند.